Bezpośrednio od producenta
Darmowa dostawa od 250 zł*
Szybka dostawa
Bezpieczne płatności
Bezpośrednio od producenta
Jakość obrazu termowizyjnego nie jest pojedynczą wartością, lecz wynika ze współdziałania rozdzielczości, optyki/pola widzenia, a tym samym IFOV, parametru NETD odpowiedzialnego za kontrast oraz ostrości zapewniającej wyraźne punkty pomiarowe. Systematyczne sprawdzanie tych czterech czynników pozwala realistycznie porównywać modele i uniknąć pomiaru małych celów jako „zbyt małych” lub uznania niewielkich różnic temperatury za „niewidoczne”.
Rozdzielczość określa, ile punktów pomiarowych znajduje się na celu; FOV/obiektyw określa, jak duży cel jest widoczny na obrazie (a tym samym IFOV przy danej odległości roboczej); NETD określa, czy małe różnice temperatury będą widoczne jako wzór; ostrość określa, czy informacje o temperaturze są wyraźnie rozdzielone. W praktyce IFOV jest często najtrudniejszym kryterium: jeśli cel nie jest odwzorowany wystarczająco duży, lepsze wartości NETD ani dodatkowe funkcje niewiele pomogą.
Rozdzielczość detektora jest często podawana jako liczba pikseli. Określa ona, ile wartości temperatury jest rejestrowanych na obraz.
Wyższa rozdzielczość pomaga, gdy cele są małe (np. zaciski, złącza lub małe przyłącza PV) albo gdy względy bezpieczeństwa lub dostęp uniemożliwiają zbliżenie. Na celu znajduje się wtedy więcej pikseli, co ogranicza efekt pikseli mieszanych.
Wysoka rozdzielczość nie zastąpi odpowiedniej optyki ani właściwej odległości: jeśli znajdujesz się zbyt daleko lub korzystasz z bardzo szerokiego pola widzenia, cel pozostanie mały. Nieostrość może ograniczyć wykrywanie szczegółów.
Wysoka rozdzielczość nie zastąpi odpowiedniej optyki ani właściwej odległości: jeśli znajdujesz się zbyt daleko lub korzystasz z bardzo szerokiego pola widzenia, cel pozostanie mały. Dodatkowo nieostrość może ograniczyć skuteczne wykrywanie szczegółów.
Pole widzenia określa, jak dużą część sceny widać jednocześnie. Jest więc bezpośrednim czynnikiem decydującym o tym, czy można efektywnie skanować duże powierzchnie, czy trzeba „przybliżać” małe cele.
Szeroki kąt sprawdza się przy oglądzie budynków lub w ciasnych pomieszczeniach technicznych. Wadą jest to, że małe cele są widoczne jako małe.
Teleobiektywy pozwalają powiększyć obraz małych celów z większej odległości. Ma to szczególne znaczenie w termografii elektrycznej lub przy instalacjach PV, gdy odległość wynika z wymogów bezpieczeństwa lub dostępności.
IFOV opisuje rozdzielczość geometryczną: jak duży jest obszar „widziany” przez piksel? Jeśli ten obszar jest większy od celu, piksel mierzy obiekt i tło.
Piksel mieszany daje temperatury mieszane: obraz może wskazywać hotspot, ale wartość liczbowa nie jest czystą wartością obiektu. Dlatego temperatury bezwzględne małych celów szybko stają się mylące.
Określ wielkość celu.
Określ typową odległość roboczą.
Sprawdź, czy cel jest wystarczająco duży na obrazie (IFOV).
Jeśli nie: zmniejsz odległość lub dostosuj optykę/rozdzielczość.
W praktyce ważne są dwa pojęcia: IFOVgeo (najmniejszy wykrywalny obiekt na piksel) i IFOVmeas (najmniejszy obiekt, którego temperaturę można wiarygodnie zmierzyć). Zasada orientacyjna: IFOVmeas ≈ 3 × IFOVgeo. Do dokładnego pomiaru obiekt powinien być około 2–3× większy od najmniejszego wykrywalnego obiektu.
Przy rozdzielczości przestrzennej 3,5 mrad i odległości pomiarowej 1 m jeden piksel odpowiada długości krawędzi około 3,5 mm. Aby uzyskać wiarygodne temperatury, obiekt powinien być wyraźnie większy niż 3,5 mm (w praktyce: co najmniej około 2–3 piksele długości krawędzi).
NETD określa, jak niewielkie różnice temperatury mogą być widoczne jako kontrast.
W zastosowaniach budynkowych wzory często mają niski kontrast, dlatego NETD może mieć decydujące znaczenie. W zastosowaniach elektrycznych hotspoty są zwykle bardziej kontrastowe; głównymi źródłami błędów są tam IFOV, ostrość i parametryzacja (ε/RTC).
Ostrość określa, czy informacje o temperaturze są wyraźnie rozdzielone przestrzennie.
Nieostrość rozmywa krawędzie i hotspoty. W rezultacie punkty pomiarowe mogą silniej się wahać, zwłaszcza przy małych celach lub w strefach granicznych.
Ostrość ręczna jest korzystna, gdy chcesz precyzyjnie ustawić ostrość na małych celach w określonej odległości. Metody automatyczne są wygodne, ale zależą od kontrastu sceny i odbić.
Zacisk: decydujące są IFOV/ostrość – musi być wystarczająco duży i ostry, w przeciwnym razie wartość jest mieszana. Fasada budynku: decydujące są często NETD/otoczenie – małe wzory muszą być widoczne dzięki kontrastowi, a warunki brzegowe odpowiednie.
Sprawdź, czy oprogramowanie/aplikacja obsługuje proces dokumentacji, a następnie wybierz odpowiedni przyrząd pomiarowy.
Cieszymy się, że możemy służyć Ci naszą wiedzą specjalistyczną i indywidualnymi rozwiązaniami.