Jak mierzy się temperaturę?

W tym przykładzie wyświetlacz pokazuje 22,3 °C, co oznacza, że rozdzielczość wynosi 0,1 °C. Gdyby wyświetlacz pokazywał 22,34 °C, rozdzielczość wynosiłaby 0,01 °C. W urządzeniach pracujących cyfrowo ostatnia cyfra wyświetlacza może skakać o +/- 1 > jednostkę. Ta najmniejsza jednostka nazywana jest digitem.

Przykład: wyświetlacz 22,3 °C; wyświetlacz −1 digit 22,2 °C; wyświetlacz +1 digit 22,4 °C.

Im gorsza rozdzielczość przyrządu pomiarowego, tym bardziej skok digitu wpływa na dokładność przyrządu pomiarowego.

Przy pomiarze kontaktowym czujnik pozostaje w bezpośrednim fizycznym kontakcie z mierzonym medium lub powierzchnią. Metoda ta zapewnia zazwyczaj bardzo dokładne i stabilne wartości pomiarowe (dokładność do ±0,4 °C lub lepsza).

Typowe obszary zastosowania obejmują pomiar temperatur powierzchni, temperatur cieczy lub powietrza.

Wada: Nie nadaje się do obiektów ruchomych, trudno dostępnych lub bardzo gorących.

Pomiar w podczerwieni umożliwia bezkontaktowe wykrywanie temperatury. Każde ciało emituje promieniowanie podczerwone w zależności od swojej temperatury (zakres długości fali: 0,7 do 14 µm). Czujnik podczerwieni odbiera to promieniowanie i oblicza na jego podstawie temperaturę powierzchni. Decydującą zaletą jest brak konieczności bezpośredniego kontaktu – idealne rozwiązanie dla powierzchni ruchomych, trudno dostępnych lub wrażliwych.

Ważnym parametrem jest emisyjność (ε) obiektu pomiarowego. Urządzenia są kalibrowane na czarnym ciele (ε = 1); w przypadku materiałów o różnych wartościach emisyjności należy poprawnie ustawić emisyjność, aby uniknąć błędów pomiarowych.