Hoe wordt temperatuur gemeten?

In dit voorbeeld toont het display 22,3 °C, wat betekent dat de resolutie 0,1 °C is. Als het display 22,34 °C zou tonen, zou de resolutie 0,01 °C zijn. Bij digitaal werkende apparaten kan het laatste cijfer van het display met +/- 1 > eenheid springen. Deze kleinste eenheid wordt een digit genoemd.

Bijv.: display 22,3 °C; display −1 digit 22,2 °C; display +1 digit 22,4 °C.

Hoe slechter de resolutie van een meetinstrument, hoe meer een digitsprong de nauwkeurigheid van het meetinstrument beïnvloedt.

Bij contactmeting staat de sensor in direct fysiek contact met het te meten medium of het oppervlak. Deze methode levert doorgaans zeer nauwkeurige en stabiele meetwaarden (nauwkeurigheid tot ±0,4 °C of beter).

Typische toepassingsgebieden zijn de meting van oppervlaktetemperaturen, vloeistof- of luchttemperaturen.

Nadeel: Niet geschikt voor bewegende, moeilijk bereikbare of zeer hete objecten.

Infraroodmeting maakt contactloze temperatuurdetectie mogelijk. Elk lichaam zendt afhankelijk van zijn temperatuur infraroodstraling uit (golflengtebereik: 0,7 tot 14 µm). Een infraroodsensor ontvangt deze straling en berekent daaruit de oppervlaktetemperatuur. Het beslissende voordeel is dat er geen direct contact nodig is – ideaal voor bewegende, moeilijk bereikbare of gevoelige oppervlakken.

Een belangrijke parameter is de emissiegraad (ε) van het meetobject. Apparaten worden gekalibreerd op een zwart lichaam (ε = 1); voor materialen met afwijkende emissiewaarden moet de emissiegraad correct worden ingesteld om meetfouten te voorkomen.